Porzeczka czerwona JONKHEER VAN TETS - krzew z gołym korzeniem

Co znajdę w przesyłce?

Sadzonkę porzeczki czerwonej odmiany Jonkheer van Tets z gołym korzeniem.

Poniżej przykładowe zdjęcie wykonane 18 marca 2026:

⚡CIEKAWOSTKA⚡

Czy wiesz, że sadząc odmianę 'Jonkheer van Tets', wprowadzasz do swojego ogrodu prawdziwą, holenderską arystokrację – i to dosłownie? Słowo „Jonkheer” w nazwie to nie imię hodowcy, ale tytuł szlachecki (odpowiednik „młodego pana” lub „panicza”), używany w Niderlandach przez rodziny szlacheckie nieposiadające wyższych tytułów jak baron czy hrabia.

Dokładna charakterystyka porzeczki czerwonej Jonkheer van Tets:

• Pochodzenie: klasyczna holenderska odmiana towarowa i deserowa; wyhodowana w latach 30. XX w. przez J. Maarsa jako krzyżówka odmian ‘Faya Płodna’ × ‘Scotch’; jedna z najstarszych i najpopularniejszych odmian porzeczki czerwonej w Europie.
• Wzrost i pokrój: krzew silnie rosnący, szybkorosnący, o pokroju początkowo kulistym i spłaszczonym, z wiekiem luźniejszy i bardziej rozłożysty; dorasta zwykle do ok. 1,5–2 m wysokości i ok. 1–1,5 m szerokości; wytwarza wiele pędów z szyjki korzeniowej; liście 5-klapowe, ciemnozielone, dość grube, skórzaste.
• Kwiaty: kwitnie wcześnie, na przełomie kwietnia i maja; kwiaty drobne, żółtawe z czerwonymi prążkami, zebrane w długie, luźne, zwisające kwiatostany (grona kwiatowe).
• Owoce: duże, kuliste jagody koloru wiśniowoczerwonego, z cienką, przezroczystą skórką, przez którą widać nasiona; miąższ zwarty, wyraźnie kwaśny, bardzo aromatyczny; owoce gęsto ułożone w długich, dość zwartych gronach; najlepiej smakują po pełnym dojrzeniu.
• Termin dojrzewania: odmiana bardzo wczesna; w polskich warunkach owoce dojrzewają od końca czerwca do połowy lipca, zwykle jako jedne z pierwszych wśród porzeczek czerwonych; dojrzewają dość równomiernie w gronach.
• Plon i przeznaczenie owoców: odmiana średnio plenna do plennej, plonująca regularnie; owoce nadają się do spożycia na świeżo, ale szczególnie polecane są na dżemy, galaretki, soki, kompoty, nalewki, wypieki; owoce są mało trwałe w transporcie, najlepiej przerabiać je możliwie szybko po zbiorze.
• Zapylanie: w pełni samopylna – owocuje dobrze także jako jedyna odmiana w ogrodzie; dla jeszcze lepszego plonowania można sadzić w pobliżu inne porzeczki czerwone o zbliżonym terminie kwitnienia.
• Stanowisko: najlepiej rośnie i owocuje na stanowiskach słonecznych lub lekko półcienistych; ze względu na bardzo wczesne kwitnienie zaleca się miejsce osłonięte od mroźnych, wiosennych wiatrów, aby ograniczyć uszkodzenia kwiatów przez przymrozki.
• Gleba: preferuje gleby żyzne, próchniczne, dobrze uprawione, o podłożu przepuszczalnym i umiarkowanie wilgotnym; najlepiej rośnie przy odczynie lekko kwaśnym do obojętnego, optymalnie ok. pH 6,2–6,7 (akceptuje mniej więcej zakres 6,0–7,0); nie lubi gleb bardzo ciężkich i podmokłych ani skrajnie suchych piasków.
• Nawadnianie: wymaga regularnego podlewania w okresach suszy, zwłaszcza w czasie kwitnienia, zawiązywania i dojrzewania owoców; podłoże powinno być stale lekko wilgotne, ale nie zalane.
• Ściółkowanie: ściółka z kory, zrębków, kompostu lub dobrze rozłożonego obornika pomaga utrzymać wilgotność gleby, ogranicza zachwaszczenie oraz poprawia strukturę i żyzność podłoża.
• Sadzenie (goły korzeń): sadzonki z gołym korzeniem najlepiej sadzić jesienią (październik-listopad) lub wczesną wiosną (do końca kwietnia), przed ruszeniem wegetacji; przed sadzeniem korzenie warto skrócić do ok. 20 cm oraz namoczyć w wodzie przez 1–2 godziny; krzewy sadzi się zwykle 5–7 cm głębiej niż rosły w szkółce, co sprzyja wytwarzaniu silnych pędów z szyjki korzeniowej; w rzędach zachowaj odstępy ok. 1–1,2 m, a między rzędami ok. 1,5–2 m.
• Cięcie: największy plon dają pędy 2–4-letnie; w pierwszych latach po posadzeniu wykonuje się cięcie sanitarne (usuwanie pędów słabych, połamanych, przemarzniętych); od 3–4 roku wprowadza się regularne cięcie prześwietlające – po owocowaniu usuwa się najstarsze pędy u nasady, pozostawiając ok. 10–15 mocnych pędów szkieletowych; dzięki temu krzew łatwiej się regeneruje i utrzymuje wysokie plonowanie.
• Odporność na choroby: odmiana wykazuje małą podatność na amerykańskiego mączniaka agrestu i rdzę porzeczkowo-wejmutkową oraz średnią podatność na antraknozę liści porzeczek; jest dość odporna na opadzinę liści; przy prawidłowej pielęgnacji rzadko sprawia problemy zdrowotne.
• Mrozoodporność: krzew dobrze zimuje w polskich warunkach; odpowiada strefie mrozoodporności ok. 6a (do ok. −23 °C); mimo dobrej zimotrwałości kwiaty mogą być uszkadzane przez późne wiosenne przymrozki, dlatego ważny jest wybór lekko osłoniętego stanowiska.
• Forma sprzedaży: roślina z gołym korzeniem (kopana ze szkółki)